Historia fotografii pokazuje jak bardzo byli pomysłowi prekursorzy współczesnych technologii robienia zdjęć. Przede wszystkim warto przypomnieć, czym była camera obscura i fotografia otworkowa. Z łaciny, camera obscura, znaczy dosłownie ciemną komnatę. Początków tego urządzenia można się doszukiwać nawet w starożytnej Grecji, kiedy to Obserwacje prowadzone z użyciem prostego instrumentu optycznego (otworu między liśćmi itp.) były prowadzone przez starożytnych Greków, ale także Chińczyków i Arabów.

Dawne dzieje fotograficzne

Okazuje się, że historia fotografii nie sięga tylko początków XX wieku naszej ery, ale jej pierwsze teoretyczne założenia były już popularne w starożytności. A więc camera obscura jest prostym urządzeniem pozwalającym otrzymać rzeczywisty obraz. Jest też nazywana kamerą otworkową, stąd nazwa fotografia otworkowa.

Działanie kamery

Działanie camery obscura opiera się na przejściu światła przez otwór o małej średnicy, który tworzy wówczas na przeciwległej ścianie obraz o jasności proporcjonalnej do jasności światła. Zwiększenie wielkości otworu zmniejsza jednocześnie ostrość obrazu. Na tyle pudełka instaluje się światłoczuły materiał, na którym zapisuje się obraz. Wywoływanie zdjęć wykonanych metodą fotografii otworkowej musi się oczywiście odbywać w ciemni. Pierwsze opisy poświadczające stosowanie camery obscura dotyczą obserwacji astronomicznych. Później używano fotografii otworkowej do rzutowania obrazu na płótno malarski, a także jako atrakcję turystyczną. Do dziś zachowały się w Europie (także w Polsce) budynki, które były ogromnymi kamerami otworkowymi. Historia fotografii pokazuje jak ciekawe rozwiązania obecne były w umysłach prekursorów tak popularnego dziś robienia zdjęć.